Recensie: Kaas

Oké, ik weet heus wel dat Kaas een klassieker is. En die status krijgt een boek meestal met een reden. Maar ik had niet verwacht dat ik dit korte boekje met zo veel plezier zou lezen. 

We volgen Frans Laarmans, die wel eens wat nieuws wil proberen. Hij meldt zich ziek op het werk en begint een agentschap in Edammer kazen. Het allerbelangrijkste is natuurlijk de inrichting van zijn kantoor – de verkoop van de kazen zelf komt op de laatste plek. Al vanaf de eerste bladzijde weten we dat dit avontuur maar van korte duur is en dat hij uiteindelijk gewoon terugkeert bij zijn oude baan. 

Laarmans is een sneu ouderwets en sexistisch mannetje. Toch voelt het boek niet seksistisch of ouderwets. Door de verdere onrealistische en absurdistische toon, weten we dat we de hoofdpersoon niet serieus hoeven te nemen. Elsschot schetst een karikatuur – een overdrijving van de werkelijkheid en doet dit heel bewust. Ik vind het moeilijk om uit te leggen waarom ik Kaas zo bijzonder vond. De toon deed veel voor me. Een ander deel van de lof gaat uit naar Job Cohen, die het luisterboek met een ontzettend fijne stem voorleest. Kortom: lees Kaas en als het even lukt, doe dat als luisterboek!



Schrijver: Willem Elsschot || Uitgeverij: Athenaeum
|| Jaar: 1933 || Bladzijden: 114